Sindh: gewoon te veel, veel te veel…

Mathieu Tallon, zaterdag 28 augustus 2010 14:53

Een kind staat in het midden van een modderig binnenplein. Ze huilt en niemand lijkt haar te troosten. Haar dorp is helemaal ondergelopen en staat nog steeds onder water. Al 15 dagen is ze met haar familie hier komen schuilen, een armzalig schoolgebouwtje zonder enige vorm van voorzieningen. Er is geen proper water beschikbaar en er zijn geen latrines. Voor de 140 mannen, vrouwen en kinderen die hier samenzitten brengt de overheid dagelijks 40 kleine builtjes rijst. Het voedsel is slecht geconserveerd en haast alle kinderen hebben klachten van diarree en huidziekten. De buffels, schapen en geiten die gered konden worden, leven gewoon tussen de mensen en er liggen overal uitwerpselen. De levensomstandigheden in het kamp kostten al aan 3 kinderen het leven.

Enkele honderden kilometers hogerop monden vijf grote riviren uit in de Indus. Dat maakt van deze omgeving een grote trechter die al het water niet meer kan verwerken. Door het uitgebreid netwerk van kanalen is bovendien niet enkel de onmiddelijke omgeving van de rivier overstroomd, maar ook gebieden op meer dan 30km van de rivier verwijderd.

Er zijn zo veel vluchtelingen dat er gewoon onvoldoende plaats is in de kampen. Vele mensen slapen hier langs de kant van de weg, zij hebben geen tenten. Kinderen hebben brandwonden door de hevige middagzon, het is 45 graden. Na enkele kilometers zien we kleine bootjes aanmeren langs een weg. Deze mensen zijn twee weken blijven wonen op de top van een heuvel die vandaag niet meer is dan een eilandje in een gigantisch meer. Ze worden geëvacueerd omdat werd voorspeld dat het water nog zou stijgen. Voor hen begint vandaag het harde leven als vluchteling.

De auteur

Naam: Mathieu Tallon
Consortium 1212

251 reisgenoten